صعود موج

             که می رود

                       به ذهن خاک

و یک قدم 

          که راه پیش و پس

                                  ـ نداشت

غریب واژه های دَهر

                         پرنیان،

                               رقیب دیوانه ی شهر

میان کوچه های داغ

                      کاغذ و قلم به دار

                                و آتشی که گُر گرفت

                                                   از پرسه های یک خیال