پرنیان

بندر امام خمینی - ایلنا: مینیاتور شاهکار هنر ایران زمین در سرانجامی شوم به سمت کلیشه‌ای شدن به عنوان هنری تحریف شده نمایان می‌شود.

 اکرم مرتضی وند (پرنیان) شاعر و مدرس مینیاتور در گفتگویی عنوان کرد: کلیشه‌ای شدن هنر در ایران در تمامی عرصه‌ها به چشم می‌خورد. زمانی که اثرِ دست یک هنرمند به صورت وحشتناکی به غارتِ عکس‌هایی که بر روی سنگ فرش‌ها، سرامیک و کاشی، کاغذ دیواری، کارت پستال و حتی کاغذ کادو چاپ بخورد، ارزش دست و خلاقیت یک هنرمند بر‌‌ همان سنگ فرش‌هایی که عکس یک اثر هنری پایمال می‌شود، از بین خواهد رفت و هنر نیز به چنین سرانجامی خواهد رسید.

این مینیاتوریست افزود: زمانی که به جای خلاقیت، تقلید تنها کاری باشد که از دست صنعت گران تاجر بر می‌آید، جز تأسفی بی‌پایان چه می‌توان گفت؟ تلفیق آثار غربی با عنوان پست مدرن با آثار کلاسیک و اصیل ایرانی که چندین سال است موضوع محفل بسیاری از هنرمندان معاصر در ایران است جز به گنداب انداختن هر دو هنر، کاری از پیش نخواهد برد. و این سرانجام بی‌ذوقی و نابودی (نم کشیدن) خلاقیت در هنرمندان ایرانی است.

پرنیان با ابراز تأسف از تقلید در هنر گفت: کاش به جای اینکار خلاقیت را در اوج شکوفایی هنر مشق می‌کردیم تا در میان تمامی آثار هنری به جای تقلید و چاپ عکس‌های شاهکار‌ها به هر جایی که شد، بدون هیچ فکر و اندیشه‌ای، با خلق یک اثر متفاوت که با قرن معاصر منطبق است دست‌های هنرمند ایرانی جانی دوباره می‌گرفت.

این هنرمند افزود: عکس حجاری‌های دوره هخامنشیان بر روی حتی سنگفرش‌ها که شرم دارم از پا نهادن بر آن‌ها، بازیِ برای تاجران سنگ و سرامیک و یا کاغذ دیواری شده و اینک به سراغ مینیاتور رفته‌اند و آن را کاغذ کادو کرده‌اند که نهایتاً سر از سطل‌های آشغال در می‌آورد. تا جایی که هنرمند با دیدن این صحنه‌ها به ناچار سر به زیر می‌افکند.

این عضو انجمن ادبی هنری کار بندر امام از بی‌توجه‌ای به هنر مینیاتور انتقاد کرده و گفت: هنری که به جای بررسی در دانشگاه‌های ایران در دانشگاه‌های آلمان و فرانسه در دست بررسی ست این پیام را می‌دهد که باید بر سر قبر نقاشی اصیل ایرانی نشست و بعد از سکوت فاتحه‌ای خواند و برای هنرمند ایرانی باید کف زد که با توجه به عدم حمایت دولت و بی‌اعتنایی ملت هنوز هم با امید پویا هستند، هر چند سکوت پیشه کرده‌اند.

این شاعر و مینیاتوریست معاصر در پایان بیان داشت: مینیاتور که شاخه‌ای است از هنرهای تجسمی، سال هاست که به دنبال منتقد، مخاطب و یا حتی مشتری می‌گردد و هنرمند نیازمند حمایت اقتصادی چه خصوصی و چه دولتی می‌باشد. در گذشته این هنر درباری بوده و توسط حاکمان زمان به صورت‌های مختلف حمایت می‌شده حتی در کتابخانه‌های سلطنتی هنرمندان بزرگ رشد کرده و شاهکارهای هنری خود را به جای گذاشته‌اند. استاد کمال الملک و یا سلطان محمّد نمونهٔ بارز این ادعا هستند.

پرنیان ایجاد یک انجمن تخصصی در زمینهٔ مینیاتور را از اقداماتی دانست که می‌تواند با گردآوردن هنرمندان از گوشه و کنار کشور به تبادل اندیشه و پویایی این هنر اصیل ایرانی کمک شایانی نماید.